Her zaman cesaretimle övündüm. Benim yapabileceklerimin de sınırı olduğunu öğrendim. 6 senelik bir hafıza kaybı yaşıyor gibiyim. Bu zaman diliminde hayatıma giren ve çıkan insanları bir yere koyamıyorum. Gerçek bir hafız kaybından bahsetmiyorum aslında. 6 senedir birisi olmaya çalıştım, uğraştım da aslında ama olamadım. O ara ne oldu, ne yaptım, kim oldum bilmiyorum. Sadece yapmak istediğim hiçbir şeyi yapamıyorum. Olmuyor, denemiyorum, uzak duruyorum. Cesur olmadığımı yaşayarak anladım. Cesaret gerçekten ne tanımlamak zor ama kendime dair, hayatıma dair her şeyi basite indirgedim. Yapmak istediklerim için çabalıyor gibi gözüktüm ama çabalamadım. Kendimden yoruldum. Sevdiğim insanlar beni yordu. Ben onları yordum. Yorgunum. 

Uzun zamandır her şeyi mantığa büründürmeye çalışıyorum. Bir yere kadar başarılı da oldum. Birkaç haftadır duygularımı kontrol edemiyorum. Rüyalarımı da pek tabii. Uyku problemimi ilaçla aşmaya çalışıyorum. Tam uyumak üzereyken kırgınlıklarım aklıma geliyor, gözlerim kapalı bir şekilde ağlamaya başlıyorum. İşte artık mantığım devre dışı oldu. Mantığımı kullanamıyorum. Oysa her şey robot gibi yaşarken daha kolaydı. Daima düştüğüm bir çukur oluyor. Hayatım aynı döngü üzerinde sürekli kendini tekrar ediyor. Değişikliğe olan direncim kısır döngülerimi de kendi kendime yaratmama neden oluyor sanki. 

9 yıl önce de kupa kızı ve sinek valesi dinler bir şeyler yazardım, şimdi de aynı şeyi yapıyorum. Gerçekten değişime karşıyım. İstikrarlı ve stabil bir hayat fikri fena değil aslında ama benimki patolojik bağımlılık gibi bir şey. 

7 sene önce bir ramazan 48 saat uykusuz kalmıştım. Saatlerce ben ne yapacağım, ne okuyacağım, neyi seçeceğim diye düşünmüştüm. Yemek bile yememiştim. Bu 7 sene içinde gittim üniversite bitirdim geldim ama hala istediğim yerde değilim. Mutlu değilim. Evet iyi bir psikolog olabilirim. Ama ben mutlu değilim. Yapmak istediğim şey bu değil. Başta istiyorum evet bu olmalı diyordum ama artık olmak istediğim yer konusunda emin değilim. Değişiklik yapmam için tek bir şey yapmam gerekiyor. Karar vermek. Bunu yapabilecek cesareti yeniden kazanabilir miyim acaba? Bilmiyorum. Nerede olmak istiyorum gerçekten bilmiyorum. Ve bu yazı da sonuca varmadan burada biter.