Normale dönmüş bir şekilde geri döndüm. Bu hafta problemlerimi kaynağını çözdüm. Çok "rigid" bir insanım. Katı, esnek olmayan, kuralcı. Hayatımı kurallar ve planlarla yaşamaya çalışıyorum. Evet herkesin planları ve kuralları vardır; benim ise planlarımın bozulmasıyla meydana gelen şiddetli tepkilerim var. Kafamda oturttuğum şeyler ters gittiğinde çıldırıyorum. Bu bir sinema planının iptal edilmesi de olabilir, beklemediğim an da hayatıma giren birisi yüzünden değişmem de olabilir. Değişiklik ve buna karşı tahammülsüzlüğüm. Değişim benim direnç gösterdiğim bir konu. İnandığım doğrular, inandığım insanlar, inandığım herkes ve her şey. Eğer hayal kırıklığına uğrarsam yine bir çıldırma modları. Sanırım mükemmel olduğuma inanıyordum ve o yüzden her şey benim istediğim gibi olsun istiyordum.
Kendimi uzun yıllardır iyi tanıyorum. Tepkilerim, beklentilerim, davranışlarım daima tutarlı oldu. Bu da mükemmel olduğumu düşünmeme neden oluyor. Ama değilim. En küçük terslikte bile ağlayabiliyor iken nasıl mükemmel olabilirim? Kendimi hala çok iyi tanıdığımı iddia edebilirim. Ama mükemmel değilim. Sadece insanım. Hatalar yapması gereken, hata yaptığı için kendini suçlamaması gereken bildiğimiz insan.
Çocukluğumdan itibaren ailemde de, okulda da, sosyal hayatımda da farklı olduğum dile getirilerek büyüdüm. Evet ben de sanatçı ruhu var, bu bir gerçek. O yüzden bazı şeylere sıradan bakamıyorum. Sıradan cümleler kuramıyorum. Bu da insanlara farklı geliyor. Bu farklılık fikriyle büyüdüğünüzde, uzun zaman başarılı olduğunuzda, insanlar sizi çok sevdiğinde hata yapmaktan korkuyorsunuz. Sanırım bu bir kendini tanımaya devam eden Noş yazısı oluyor. Yazarken kendime dair yeni keşiflerde bulunuyorum. Neyse, hata yapmaktan korkmam, kendimi mükemmel sanmam falan bunların hepsi beni kuralcı ve katı bir insan haline getiriyor. İnatçı değilim. Hırslı değilim. İnsan ilişkilerinde de katı değilim. Sanırım ben kendime karşı rigidim. Bu da öncelikle kendi hayatımı bazen de hayatımdaki insanlarını hayatını zorlaştırıyor.
Değişimden korkuyorum. Kaçıyorum. Ama değişmek zorundayım. Çünkü daima bu düzen içinde yaşayamayacağım. Daima inandığım adaleti sağlayamayacağım. Daima mutlu olamayacağım. Yol arkadaşlarım hep hayatımda kalacaklar ama yenileri de gelecek. Farkındalığı yüksek bir insanım. İçgörüm epey kuvvetli. Bunu kendi lehime çevirmem gerekiyor. Değişime kollarını aç Noş. Yoksa canın daha çok yanar.
